Gzieś przeczytaliśmy, że parada z okazji Dnia Niepodległosci zaczyna się o 9.00. Jednak gdy o 8.00 zadzwonił budzik, poszliśmy dalej spać:) Wstaliśmy o 9.00 i włączylismy tv. Dobrze, że nie zrywaliśmy się z łóżka za wczesnie – o 9.00 rozpoczęły się dopiero wszystkie ceremonie, odczyty itd. Nic ciekawego:) Zebraliśmy się powoli i przed 11.00 szliśmy w kierunku Zocalo – na ulicach było mnóstwo ludzi, nad głową co chwilę przelatywały nam samoloty i helikoptery. Parada już się zaczęła. Ulicami maszerowali żołnierze, marynarze, spadochroniarze, pielęgniarki…Możnaby wymieniać długo:) Przemieszczaliśmy się razem z tłumem z ulicy na ulicę i podziwialismy rozmach, z jakim Meksykanie świętują rocznicę niepodległości. Za rok będzie tu na pewno niesamowita impreza – Meksyk już zaczął przygotowania do obchodów 200-lecia niepodległosci.Oni naprawdę potrafią świętować, szkoda, że u nas 11 listopada oznacza dla większości ludzi jedynie dzień wolny…
Spacerowaliśmy tak dość długo, w końcu udało nam się dotrzec do Parku Alameda – a tam przywitał nas ogromny jarmark, mnóstwo sprzedawców i jeszcze więcej kupujących:) Płyty, pamiątki, ubrania, jedzenie…wszystko, czego człowiek zapragnie;) Pokręciliśmy się trochę po parku, a potem poszliśmy wzdłuż Paseo de la Reforma aż do Monumento a la Independencia. Po drodze zobaczyliśmy też słynną Torre Caballito. Po południu postanowiliśmy pójść do kina:) Wybraliśmy komedię “La cruda verdad” (“The ugly truth”) z Katherine Heigl i Gerardem Butlerem. Było całkiem śmiesznie:D. Wieczorem wróciliśmy do domu i kontynuowaliśmy nasz maraton z “Greekiem”. Jutro wybieramy się na przejażdzkę Turibusem:) Znowu cały dzień w autobusie…;)
